borcan: Blog

Hoşman

Fri, 18 May 2007 21:58:02 GMT

Sevgili hayat koçumuz Alimizin annesi Ayşin'den öğrendiğimiz üzere süt sağma pompası çalışırken hoşman hoşman hoşman diye ses çıkarıyor. Hoşman aşağı hoşman yukarı süt sağmanın adı hoşman kaldı. Öyleki benim çevremdeki bir sürü arkadaşım bilir .... Yavaş yavaş literatüre geçecek diye umuyorum hatta, rica etsem ekşisözlük yazarı arkadaşlarımdan bir tanesi sözlüğe geçse diye düşünüyorum...

Hoşman ile ilgili 2 anektodumu anlatacağım:

1. Annem rahatsızdı, MRI çekilmesi için götürdüm. O MRI çekilirken bende boş bir oda bulup hemen hoşman yapayım bari dedim. Odayı içeriden kilitledim ama kamara tarzı kapıda yuvarlak cam var. Ben arkam cama dönük hoşman yaptıktan sonra tam malzemeleri topluyordum ki annem kapıyı tıklattı. Neyse açtım annem dedi adam napıyor kızınız diye sormuş annem de hoşman diyince adam kaçıvermiş. Neyse yarım saat falan annemin raporunu bekledik. Aldık çıktık arabaya bindik bi 10 dakika sonra bana dank etti.

-Anne sen ne dedin adama?

-hoşman yapıyor dedim.

-Yani ne dedin?

-E hoşman dedim.

-e anne hoşman ne demek?

- e hoşman işte!

- e anne adam nerden bilsin hoşmanı?

- e o hoşman demek o değil mi?

demezmi!!! Annem onu gerçekten kelime sanıyormuş. Boyle hoşman ı nasıl oluyorsa bir inek ile bağlantılı olarak sağma operasyonu gibi bişiler düşünmüş...

Tabii annemin böyle bişi yaptığına mı gülelim, adam ne diyor bu kadın manyak mı bunlar, diye düşünmesine mi bilemedik...

Başka bir hikaye de benim neredeyse kolleksiyon yapıyor şekilde hoşman makinesi sahibi olmamdan kaynaklanan ilginç bir sonuç.

Amerikalı bir arkadaşım var Kate. 2 aylık oğlu var. Fazla pompalarımdan bir tanesini ona verdim. Geçen aramızda şöyle ilginç bir konuşma geçti.

- deli olduğumu düşüneceksen lütfen söyle ama bazen pompanın sana bir şeyler söylediğini sen de duyuyormusun?

- aa bacım ayıp ettin, hoşman diyor elbette, hatta eğer kibar bir pompa ise hoşmen de diyebilir dedim...

Hoşman terminolojisine bir kişi daha ekledik yani...

Sizde yayın çevrenize onlarda dinlesinler duyacaklar.

HOŞMAN HOŞMAN HOŞMAN

Barda & Babam ve Oğlum

Sat, 31 Mar 2007 22:42:09 GMT

2 film izledik bu gece.. 2 yerli 2 yabancı arasından Trükleri seyrettik. Malum TÜrk sineması full force aldı başını gidiyor...

İlki Barda... Aman Tanrım. Fight club yapalım demişler olmamış, basalım küfürü basalım küfürü seyretsinler demişler heralde.. Başı böyle ilginç başlıyor. Gençlik barda takılıyor sonrası Aliye deki uyuz doktor vardı ya işte o çocuk bir manyak bir manyak kim varsa öldürüyor kesiyor jiletliyor öldürene kadar dövüyor... Gıcık bir film seyretmeyin..

Diğerine zaten söylenecek söz yok.. Kısmet bugüneymiş. Miami'deyken hep Aysinle bir gün oturalım seyredelşim diyorduk kısmet olmadı. Ama o hormonlarla da kaldırılacak film değilmiş... Hani herkes ağlayarak seyretmiş ya.. Ben nasıl hazırım ağlamaya filmde daha müzik çalıyor ben hüngürt şarkırt. Ara ara ağlanıla.... Fık fık burunlu bir aile olarak seyrettik filmi.. Kesinlikle ebeveyn olunca daha farklı her şey.. Seyredile..

Hükümsüzdür

Fri, 30 Mar 2007 15:19:50 GMT

Gözünden akan yaşın tek damlasına kurban olurum diye düşünen kocamı kaybettim.

Hükümsüzdür.

Ayşe Arman'dan....

Sat, 24 Mar 2007 21:31:19 GMT

Hayatımda gördüğüm en müthiş vedalaşmaydı

Mezarlığın güzeli olur mu demeyin. Oluyor.

Bu da onlardan biri.

Güzel mezarlık.

İnsanın içine kasvet çökmüyor, tam tersine huzur hissediyorsun.

Çünkü göz alabildiğine yeşil, apartmanların ya da caddelerin arasında sıkışmış bir yer değil, espas var, ferahlık var, ölüler sanki daha geniş geniş yatıyor.

Palmiyeli bir yoldan ulaşılıyor.

Adana’nın biraz dışında.

Şimdi "biraz."

Ben küçükken, "Oralarda çocuk kesiyorlar" denirdi, o kadar uzaktı.

Ama Adana büyüdü, mezarlığın bulunduğu Kabasakal semtini de, içine aldı.

*

Rıfat Amca da, sağlığında, kendi mezarını, ev alır gibi heyecanla alıyor.

Karısı Ayten Teyze de, "Çok iyi yaptın Rıfat. Rahat uyuruz burada. Baksana, püfür püfür esiyor" diyor.

Rıfat Amca hızını alamıyor, bütün aileyi satın aldığı mezarın başına toplayıp gösteriyor.

Hatta, önünde hatıra fotoğrafı çektiriyor.

Yüzünde muzip bir ifadeyle, bir şekilde hayatla, ölümle ve kendisiyle dalgasını geçiyor.

*

Bunlar hiper-realistler.

Çok seviyorum bu tür insanları.

"Dağlara taşlara, ulu ulu ağaçlara..." denilen konular vardır ya, konuşmak istemeyiz, hatta adını bile anmak istemeyiz, yeri değildir, zamanı değildir, "Şimdi manası var mıdır, ölümden bahsetmenin, mezarlıklardan filan söz etmenin..."

Hiper-realistlere vız gelir tırıs gider bunlar, bodoslama bu konulara dalarlar.

Çünkü onlara göre, "E ne var bunda?" türünden laflardır.

"Beni hiç ilgilendirmiyor ben öldükten sonra ne olduğu" türündeki anlayışın da, karşısında dururlar.

Dünyanın en tabii şeyi gibi gidip satın alırlar mezarlarını; yetmez, yerlerinin güzelliğiyle övünürler, amaç duruma hakim olmak ve ölümden sonra aile efradının hayatını kolaylaştırmaktır.

Bu, onların içini rahatlatır.

Benim dedem de öyleydi, Allah rahmet eylesin, bir ölmesi kalmıştı, son yolculuğa çıkmadan her şeyini planlamıştı.

Rıfat Apa da öyle yapmış.

*

Benim en yakın arkadaşımın babası.

Aynı zamanda ablamın kayınpederi.

Ben Nálán’ı kolluyorum.

Kolunu tutuyorum, çaktırmadan arkasında duruyorum, peşinden ayrılmıyorum.

Yalnız değilim, Nálán’ın İstanbul’dan hatta Antalya’dan arkadaşları da orada.

Eskiden bu işleri hiç önemsemezdim.

Belki hoşlanmadığım için, belki küçümsediğim için, bilemiyorum.

Belki de çok genç olduğum için.

Acılı ya da sevinçli özel günlerden uzak durmaya çalışırdım hep.

Ama şimdi biliyorum ki, önemli olan, tam da o günlerde sevdiklerinin yanında olmak.

Bir şey yapman gerekmiyor, dikilmen yeter.

Orada olman; orada yaşanan acıya, bir şekilde ortak olmaya çalıştığını gösteriyor.

Benim sevgilim mesela, hayatımda onun kadar çok cenazeye giden adam tanımadım, bir ara her gün Teşvikiye Camii’ndeydi, ben de şaşırıyordum. Şimdi anlıyorum, üstelik hak veriyorum. Ondan öğrendiğim bir dolu şeyden biri de bu:

Orada olacaksın.

Nokta.

*

"Biliyor musun?" dedi Nálán mezarlığa giderken...

"Daha bu hafta sonu annem, şifon mu jarse mi ne bir elbise giymiş, önümüzden geçiverdi. Babam da hasta ve bitkin, yatağında yatıyor. Ama annemi öyle görünce, ’Ayteeeeen? Bu ne iç gıcıklayıcı kıyafet. Hayrola, bir yere mi gidiyoruz akşam?’ dedi.

O haliyle bile, hayatı espriyle kavrıyordu...

Allah’tan daha birkaç gün önce hepimiz birlikteydik. Maaile. Herkes ama herkes baba ocağına gelmişti, halalar, amcalar, kuzenler... Abimin 50. yaş doğumgünü vesilesiyle. Sonra hepimiz evimize döndük. Acı haber bir gün sonra geldi, şimdi yine buradayız. Yine de hepimizi son bir kez toplu halde görmüş olması, en büyük tesellim..."

*

"Tabii ki kocamla vedalaşacağım" dedi Ayten Teyze.

İzin ister gibi değil.

Durumu tebliğ etti.

"En doğal hakkım değil mi? Kocama güle güle demeyeyim mi? Son bir kez öpmeyeyim mi?"

Rıfat Amca gasilhanede...

Biraz sonra namazı kılınacak ve toprağa verilecek...

Eşi onunla helalleşmek istediğini söylüyor.

Bir sessizlik oldu.

Birileri "Dinimizce caiz değil" filan diyecek oldu. "Erkekler erkekleri görür, kadınlar kadınları..."

"Evladım, ben Kuran-ı defalarca okudum öyle bir ayet yok" dedi, yumuşak ama en kararlı haliyle...

Ayten Teyze kısa boylu bir kadın, benim gözümde oldu dev.

Düşündüm hangi sıfatla tanımlayabilirim onu diye.

Buldum:

Metanetli.

Evet, bir metanet abidesi olarak duruyordu orada.

*

Nálán en küçük.

Bir abla, iki de abi var.

Onlar da annelerinin peşine takıldı.

O zaman şunu düşünmeye başladım.

Annen mutsuzsa, sen de mutsuz oluyorsun.

Annen tedirginse, sen de tedirgin oluyorsun.

O korkuyorsa, sen de korkuyorsun.

Yaşın kaç olursa olsun, anneye göre kerteriz alıyorsun.

Ayten Teyze kararlıydı, şahaneydi, çocukları da öyle.

Ablam Kázım Abi’nin peşinden, ben de Nálán’ın peşinden girdik gasilhaneye, biz de dahil olduk törene.

Bembeyaz kefenin içinde yatıyordu Rıfat Amca.

Anne hiçbir çocuğunu zorlamadı, "Benimle gelin" filan demedi.

Ama hepsi içeride, babalarının ellerini öptüler, "Güle güle babacığım" dediler.

Gerçekten bir yoluculuğa çıkıyormuş gibi.

Aytoş ise, son bir kez sarıldı kocasına, onu boynundan, alnından öptü.

*

Ben size bir şey söyleyeyim mi?

Hayatımda gördüğüm en unutulmaz karelerden biriydi.

Ürkütücü değildi, korkunç değildi.

Doğru sıfat, doğal.

Gerçekten de, gördüğüm en doğal, en müthiş vedalaşmaydı.

Ölülerden korkmak gereksiz, bunu anladım.

Çıkarken Ayten Teyze, "Allah gecinden versin ama zamanı gelince sen de kimseyi dinleme, babanla vedalaş kızım" dedi.

Tamam Ayten Teyze, yapacağım.

*

Benim için gasilhanedeki o vedalaşma bir kitabın sonu gibiydi...

"Bitti" yazısını görmek...

Bir filmin sonunda "The End" ibaresini izlemek...

Güzel mezarında rahat ve huzurlu uyu Rıfat Amca.

Çemen

Sat, 24 Mar 2007 20:56:59 GMT

Aklıma geldi anlatmam lazım....

Şimdi oğlan ilk doğduğunda feci sarılık oldu, 20 sınırında hastaneye yatması gerekirken bizimki 18.7lere geldi... 3 saatte bir hastanelere taşındım durdum emzirmek için.... Dediler biluribin mama ile ancak barsaklardan atılır, anne sütü emdiriyor tekrardan. Keseceksin sütü basacaksın mamayı.. Ben iki gözüm iki çeşme... Yeterki mama vermemeyeyim ama olmadı.. düşmedi bir türlü meret biluribin. Anne sütü miktarını azalttılar. (aman diyim siz siz olun kanmayın doktorlara... bu bebek sarılığı denen şey her ahvalde bitiyor... Yani anne sütü alsa da almasa da, anne sütü ile biraz daha geç atılıyor sadece ) Ben emzirmediğim aralarda hoşman yapıyorum ama (bunu da anlatacağım) süt gittikçe azaldı gittikçe azaldı.. Sonra arkadaşım Gülten(onu da ayrıca anlatacağım) duymuş bir başka anne söylemiş- more milk plus diye bir extract var. Süt miktarını arttırıyor. Ben hemen tuttum organik marketin yolunu. Aldım malzemeyi. Günde 4 defa alınıyor. ( http://www.motherlove.com/product_more_milk_plus.php ) başladım içmeye. İçinde bir dolu tanıkık bitkinin özleri var. Ben bunu içip duruyorum...

O esnada da yeni doğum yapmışım hormonlarda bir dolu değişiklikler... Ben bu arada ne terleyen ne de kokan bir insanımdır. Doğum sonrası hormonlar ile bir terliyorum bir de garip kokuyorum. Günde 3 kere banyo yapıyoum. İşin komiği pastırma pastırma kokuyorum. Allahım diyorum sen nelere kadirsin. Ne hormonmuş bu be...

Ayşin'e soruyorum o da diyor evet evet hormonlar...

Gel zaman git zaman ben merak ediyorum acaba ne içiyorum diye... İçinde rezene var, anason var... Bir dolu bildiğim sebzeller ama bir tane var fenue greek ti sanırım tam hatırlamadım şimdi bilmiyorum ne. Ama fennel rezene olduğu için bu da onun bişisi heralde diye düşünüyorum- yabani rezene falan! Girdim hazreti google'a a aaaa bir de ne göreyim çemen otu!!!!

Anladım tabi benim hormon fantazimin aslında içtiğim şeyden olduğunu..

Tr ye gelene kadar bırakmadım... İç babam iç... Kesinlikle süt miktarında farklılıklar oluyor. Ama bu esnada ben deliler gibi elma suyu içiyor ve çatur çutur rezene yiyordum...

Çevrenizde her kim var ise süt miktarında düşüş olan bunu önerin.. Tr de Humana'nın STIL TEE si var. Almanca süt çayı demekmiş. O da işe yarıyor. Bu extractlerin içinde tozu olan bir çay..

Ama aslında bu süt olayı tamamen psikolojik ve emzirme sıklığına bağlı.. (buna da bir ara değineceğim.. )

Emzirenler bolbol su için... Diğer tatlılar şerbetler vs. ler direk kilonuza yardım ediyor...

Alpha Dog

Sat, 17 Mar 2007 21:38:30 GMT

Filmin konusu FBI in yakalayamadığı en genç uyuşturucu pazarlayıcısının bir şeyi. Ama film bir dolu genç çocuk dolu, hangisi kim, hangisi arkadaş hangisi kardeş, Bruce Willis nereye gitti, Sharon Stone neden oynadı bu filmde gibi bir dolu sorum var.

Bilen seyreden seven varsa söylesin.... Zaten Justin Timberlake oynayınca anlamıştım ne kadar tırt olduğunu filmin ama 57. dakikada hala bir şey anlamış değiliz...

Kısmet bu gece böyle tü kaka filmeymiş...

Ben hala Babam ve Oğlum ve Kraliçe'yi seyretmeyip bunu seyrediyor oluşumuzu anlamadım ya... Hadi bakalım :S

Eskiden...

Fri, 16 Mar 2007 22:42:18 GMT

The Pursuit of Happyness i seyrettik az önce.... Bir babanın yaşam savaşı. Demiyorlar ama her şeyi oğlu için yapıyor... Azim olayı.

Eskinden bebekli çocuklu şeyleri seyrettiğimde hiç böyle cızlamazdı içim... Oğlanın oyuncağı düştü otobüse yetişirken, içimden iç kopardılar... Ebeveyn olayı böyle bir şey olsa gerek...

Film dedim de...

Sat, 10 Mar 2007 07:44:34 GMT

Demiştim Amerika maceralarımdan daha yazacak çok şey var diye... Film diyince komik bir enstantane geldi. Netflix diye bir dvd ci var. Netten alıyorsun. Belirli üyelikleri var. Her alışta 1 tane 2 tane 4 tane vs vs gibi... Netten ısmarlıyorsun. Evine geliyor. Bitince (geç kalma vs diye bir şey yok) zarfı var onunla ücretsiz gönderiyorsun. Öyle postaneye gitmek falan da yok, postacı eve geliyorya. Posta kutuna koyuyorsun adam gelip alıyor... Neyse ne diyecektim.

Hah film.... Annem babam ben Levent evdeyiz. Yemeğimizi yedik. Levent ballandıra ballandıra korku filmi varmış onu seyredecekmişiz. Neyse hep beraber kurulduk. Ben doğurdum doğuracağım, korku filmi neyime diye bıdırdanıyorum. Annem ben anlamıcam şimdi alt yazı var mı diye söyleniyor. Babam yazık sigarasını çabuk çabuk içip balkondan girdi. A aaa . Film bir başladı. Milattan önce çekilmiş, caponca, alt yazıları hızlı ötesi, daha önce yeni çekilmiş versiyonunu izlediğimiz Ring filminin orijinali. Bütün aile kalakaldık. İlk sahne bitti ama hepimiz paralizeyiz, ne dilinden anladık, ne yazdıklarını okuyabildik, Levent hala aynı heyecanla süper korku filmi bu diyor. Yerimizden kalkmak yasak. Ben gülmemeye çalışıyorum ama biraz daha içimde tutarsam kahkahalarımı doğuracağım. Annemle göz göze gelmemizle ikimizde patladık. Babam oradan aa ne güzel caponca film, hint sound trakli çok korkunç çok diyor... O da başladı gülmeye. Levent hala aynı ciddiyette setyredin çok korkunç dedikçe herkes yerlerde gülmekten tepinmekte... Levent hepimize küsüp çıkardı filmi... Biz bir hafta boyunca devamlı Levent e korku filmi var mı korku diyip durduk...

Sonradan fast forward modunda ikimiz seyrettik. Seyretmesem filmi geri göndereceğimiz yoktu... Yeni versiyonu eskisinin aynısı.. Yani sadece Hollywood versiyonunu çekmişler...

Crank

Sat, 10 Mar 2007 07:22:52 GMT

Dün bir film seyrettik kocamla... Aylar sonra sonuna kadar seyrettiğimiz ilk filmimiz. Adı Crank. Adam katil bir düşmanı ona bir iğne yapıyor atlara yapılan uyutma ilacından. Kalp atışları düşerse ölecek. Devamlı adrenalin pompalaması lazım. Film boyunca devamlı bir heyecan... Aslında filmin konusundan çok çekimler süper.. En çok sevdiğimiz bölümde Japon bir amca birşeyler diyor alt yazısında ne dediği yazıyor. Sonra aynı kamera adamın gözünden bizim katile bakıyor ama alt yazı da tersten gözüküyor.... Süperdi.. Ha birde devamlı bir telefonla konuşma durumları var filimde, ve sahne geçişlerinde ayna duvar vs ile diğer tel eden adamın 1-2 saniye önce gösterdiği karesini yansıtmış.. Ama böyle saniyelik bir geçiş ile direk dikkat edersen fark ediyorsun... Seyredilmeye değer...

Ali abimiz geldi memleketten....

Fri, 09 Mar 2007 04:28:44 GMT

Dün oğlumun hemşerisi , Ali abisi geldi memleketten. Bir güzel olmuş, bir tatlı olmuş, bir de abi olmuş maşallah.
Biraz uykusuzluk problemi artmış. Orhan kardeşi işşallah el verdi ona. Bende bütün gece dua ettim Orhan'ımın uykularını paylaşsınlar, ikiside huzurla uyusunlar diye...

Orhan'ın ilk parfümü

Tue, 06 Mar 2007 17:18:34 GMT

Meltem Teyzesi bugün Orhan'ı ziyarete geldi... Orhan' a ilk parfümünü (aftershave mi desem ) hediye etti. Kaloo marka..

Kaçın kızlar ben geliyorum diyor artık Orhan Bey....

Mimlendim...

Tue, 06 Mar 2007 12:56:40 GMT

Şimdi Yasemin ile konuştum. Mimlenince o kişinin sitesini yorumlayıp sizinde başkalarını mimlemeniz lazımmış... (hatta mimlendiğim yazıyı bir kez daha okuyunca bunu zaten yazdığını fark ettim!! Malesef saat 12den sonra beyin hücrelerim duruyor...)

Kendisini bloglar ötesi bildiğim sevdiğim bir dostumun sitesine ne demem gerekir ki...

Hem içini yazdığı, hem tıkladıktan sonra aa a ne güzel bişimiş bu almalı, ya da a a bak ne güzel böyle oluyormuş bu demek istiyorsunuz her blogunu okuduğunuzda...

Bazen duygusal, bazen kominik bir site... Bilhassa özel günleri hep hatırlayan önem veren Yaso, sitesinde de hep bu günleri atlamadan not ediyor...

Az daha unutuyordum.. Bir de Yaso paso gezer! Kocası Süşeyman ile tatilleri meşhurdur. Bir ararım Mevlanadalar bir ararım Anıtkabir de bir ararım konserlerde... Bunları da atlamadan not ediyor...

Sonuç olarak blogu ii bişi ama kendisi süper bir kimsedir. :D

Benim mimleyeceklerim :

http://oyakar.spaces.live.com

http://egeden.blogcu.com/

Tam 10 ay sonra....

Mon, 05 Mar 2007 22:31:47 GMT

Aslında bir önceki blogumu yazdığımda, hani mutluluk nedir onu anlattığımda 2 aydır yatağa bağımlı bir şekilde yaşıyordum... Bebeğimiz içimde durmak istemiyordu.. O inat ben ondan inat bir ay kadar daha sadece tuvalet ihtiyacım için yerimden kalkarak en azından en sorunlu 12 bizim için 14 haftayı atlattık.... Sonrasında aynı tempo iş koşuşturmacası başladı... Bu esnada bir oğlumuz olacağını öğrendik. (ailemize bebeğimiz olacağını anneler gününde, bir oğlumuz olacağını da babalar gününde söyledik... )İsminin Orhan olacağı sözünü verdiğim halde(dedemizin adı) ben vazgeçtim... Ayrılmak ve bebeği de aldıramayacağımızı fark edip, vaz geçtim inat etmekten(tabii bu inat yaklaşık 7 ay falan sürdü!) İlk oynamasını çok sevdiğim rahmetli Fatoşumun kızının kınasında 1 kutu vişne suyu içtikten sonra adeta bir kocaman yeşil sineğin bir kutuya kapanmış vızıltısı sesi şeklinde hissettim. İlk tekme nar suyu içmem sonrasında oldu. Daha elimden bardağı bırakmamıştımki KÜÜTTT ahh diye bir bağırmışım... Levent içeriden yandım allah diye yanımda bitti.. Malum oğlan zaten zar zor tutunmuş öyle bağarınca panik yaptı... E bende ne olduğunu zaten tepkimden sonra anladım.. Sonra eğlencemiz oldu nar suyu içip oğlanı tekmeletmek...

Sonrasında Orhan Bey (ki ben kıvırcık saçlı bıyıklı ve elinde tespih ile doğacanına ikna idim) 26. haftada bize şaka yaparak aramıza katılmaya çalıştı... Neyse ki, Gökmen Amcası vaz geçirtti onu(canımız doktorumuz) (bilmeyenler için bebek 40 haftada full term oluyor... 26 hafta çoook erkendi!) Sonrasında da 30 haftamızda ben İncirimi kendimi ve içimde Orhanımı alıp tuttuk Florida yollarını..

Çok canım dostum Ayşin, kocası Umut, oğlu Ali bizi hiç yanlız bırakmadılar, hep evimizde hissettirdiler.... Kimsenin yapmayacağı şeyi yapıp bize kol kanat gerdiler... Hiç bir zaman onların hakkını ödeyemem... 2 ay sonrasında kocam sürpriz yapıp 5 gün önce geldi bizi yollarda Canadian Moose ile karşıladı. Sonrasında annemler geldi. O güne kadar içimden her fırsatta çıkmak isteyen oğlumuz o günden sonra ohh şişkebap çok güzel raki çok güzel misali gelmedi vakti zamanı geldiğinde...

Birkaç zorlu karar aşamasından sonra bebeğimizi sunni sancı ile normal doğumu başlatma kararı aldık. Hem çok istedim bir an önce oğlumuza kavuşmayı hem de bir sorun olursa bu şekilde kendi istemediği halde gelmesinin çok vicdan azabı duyacağımı düşünüyordum. Sonuçta 27 Kasımda kararımızı verdik. 28 Kasım akşamı kocamla Mangos Salsa Barda bütün bir gece salsa yaptık... Ne zaman doğuracaksın diyenlere yarın diyince insanların yüzlerindeki ifadeyi görmek çok eğlenceli idi.. ( ha bir başka eğlence yine ifadelerle ilgili... Ayşin ile bol bol alışverişe çıktık. Aliyi ben arabasında gezdirirken - ben karnı burnunda 8 aylık hamile ali 3 aylık bebek , insanlar bir göbeğime bir Aliye bakıyorlar Aliye çok şirin diyip kaç aylık diye soruyorlar ve 3 aylık diyince de dumur oluyorlardı.. Benim karnımın boyutuna göre evdeki hesap çarşıyı bir türlü tutmuyordu... Sonra benim değil diyince süper rahatlıyorlardı(o dönemde Britney Spiers 2. çocugunu 1 sene ara ile doğurduğu için herkes aslında peşpeşe olayına çok sıcak idi) Neyse ne diyordum.. Ha Mangos.. Neyse ertesi gün güzelce uyandık, oğlumuzun yatağını kurduk, valizimizi hazırladık( evet acil bir durum olsa kesinlikle valizsiz gidecektim!) , 1 Orhan a bir Levent le bana... Bebeğimizin oto koltuğunu aldık, çıktık gecenin bir yarısı hastaneye yatmak için.. Önce Lincoln Road a Cigar Cafe Bara... Ben ananas suyu içtim... Sözde doğumu başlatır diye.. Hala kendi sancılarımın gelmesi konusunda umutlu idim.. Saat 1 gibi hastaneye geldik. Sıkı bir fırça yedik hemşireden 11 de orada olmamız lazımdı da diyemedik tabi bara gittik teyze kusura bakma diye..

Neyse giyindim testlerim yapıldı. Kurulduk biz otel odası gibi doğum odamıza , başladılar ilacı vermeye.. saat 6 gibi artık kasılmalar oldukça sıklaşmıştı, doktor artık epidural verilebilir dediği noktadan sonra saat 9 30 da anestezist amca geldi. Artık ben üç buçukuncu saatte ' I paid for the fuckin' epidural' diye söyleniyordum.. Hayır sancılı doğum yapacak olsaydım sancısız fikrine kendimi alıştırmazdım. Öyle yapardım. Böyle paranla madara olmak hoşuma gitmedi!! Neyse geldiler 3. denemelerinde epidurali takabildiler... Ne kadar sonra hatırlamıyorum, sancılar azaldı sadece bir pressure hissediyorum. 2 saat sonrasında tekrardan ağrı hissetmeye başladığımda doğumun yaklaştığını epidurali kestiklerini söylediler.. E ne biçim iş o zaman neden epidural yaptık diye ben bıdırdanırken dünyanın en güzel hemşiresi - hemşiremiz Tammy bir eğer doğru push edersem bir doz daha epidural vereceğini söyledi o esnadada doktorumuza gitme bir yere doğuracak bu dedi. Silvers Terry i hiç kaale almayarak tamam diyip çıktı odadan. Ben başladım push etmeye... Annem ve Levent yanımda(orada da güzel bir hikaye var ama başka bir bloga!) Doğru yapmışım bir doz daha epidurali hakkettim bileğimin gücü ile...

saat 12:25 te push etmeye başladık saat 12:45 te Tammy panik halinde don't push don't push, page Silvers diye bağırınıyordu.. Neyse geldi Silvers ve miniğimiz sımsıcak vücudu ile 12:50 de aramıza katıldı.

7 gün sonra kocam ve babam Türkiye'ye döndüler.. (sonradan öğreniyorum ki Orhan Sr. yüksek tansiyondan dolayı felç geçirmiş... Şu anda iyi maşallah konuşma yürüme... Kolda biraz sorun var o da gün geçtikçe iyilerşiyor)

Biz anneciğimle 3 hafta daha kaldık. 31 Aralık günü 13 bagaj, 1 köpek 1 bebek ile evimize geri geldik.(gelmek istedik mi diye sormayın... ağlarım)

Oğlumun 40. çıktıktan tam 8 gün sonra da işe başladım. Internet üzerinden çeviri yapıyorum. Oğlumun zamanından çok çalmıyorum. Daha çok uykumla paylaşıyor işim beni...

Bu arada İzmir 'e gittik. İncir Orhan Ben ..... Aslında İncir İzmirdeydi bir kaç haftalığına, Ecesi ona mükemmel bakmış, hafta sonları dayısı gezdirmiş.... İkinci bir Miami vakası yaşadım İzmirde... Hiç gelesimiz yoktu... Kocam Brükselden aradığında ben geldiğimde evde olursunuz heralde demiş olmasa işimiz de olmazdı açıkçası da utandım biraz ayıp olacaktı.... Neyse Mayıs ta gene gidecekmiş. Bekle bizi İzmir Nisan da geliyoruz tekrar...

Ha aslında bu bloğu Yasemin beni mimledi diye yazmaya başlamıştım. Önce den de sobelemişti de fırsat bulamamıştım..

Daha çok anlatılacak hikaye var...Kırdım şeytanın bacağını bu gece.... Devam ederim yine gün be gün...

Şimdi aslında bilsem mimlenince ne yapılması gerektiğini onu da yapacağım da Yasemin yatmıştır bu saatte, yarın sorar öğrenirim neyse icabı onu da yaparız...

Hadi size ii günneerrr

Mutluluk budur işte..

Wed, 03 May 2006 19:15:52 GMT

Bugün kocam horon tepti, break dans yaptı, moon walk yaptı, Tan Sağtürk yaptı, uçtu, timsah dansı yaptı.. Napmadı ki.. Çok mutlu durup durup el çırpıyo.. O mutlu ben ondan mutlu.. İiii ki varsın kocam..

Düşündüm taşındım

Tue, 02 May 2006 15:07:14 GMT

Düşündüm taşındım bi insan bir şeyi çok çok istiyorsa yapmalı. Hayat bu gerisi boş. İkna ettim kendimi

Soru

Tue, 02 May 2006 08:19:03 GMT

Bir insan yeni bir ev alırsa.. Kredi ödemesinde zorluk çıkmasın diye gül gibi evinden çıkarsa. Eve daha alınacak bir sürü şey varsa. Çok çok istiyor diye motorsiklet almalı mı?

Ha unutmamak lazım ki bu insan bir de scooter sahibi...

Hodri meydan kamu oyu araştırması yapıyorum.

Daha da detay varda daha diyemiyorum...

Benim de kalbim Ege de kaldı...

Thu, 20 Apr 2006 08:33:49 GMT

Hafta sonu moral depolatmak için süpriz Ece'yi görmeye gittik sülale boyu...

İstanbulda sisli puslu hava bıkrakıp İzmir de değil ılık sıcak hava ile karşılaşınca.. gecenin 1 inde halen güler yüzlü normal insanların yürüdüğünü görünce... pazar sabahı insanların gazetelerini gevreklerini alıp evlerinin yollarını tuttuklarını görünce.. yemyeşil çimenlerin üzerinde iç rahatlığı ile yüründüğünü görünce... yine kordonda herkesin bira patates yediğini görünce... kızlar donla gezip kimsenin dönüp bakmadığını görünce (bir tek biz İstanbul kıroları baktık valla bakılmıcak gibi değillerdi..) 5 saatte İstanbula varıp 4 saatte evimize gelemeyince.. Kalbimizin Ege de kaldığını hissettim...

Öncelik sıralaması

Tue, 18 Apr 2006 18:05:41 GMT

İnsanlar önceliklerini neye göre belirler? İşin mi aşkın mı hayatın mı nasıl karar verirsin?

Çok karmaşık bir olgu gibi geliyor ama aslında ne bileyim.... işin yoksa hele hele bir erkek için aile hayatını sürdürememen demek mi? ama sağlık söz konusu olduğunda önce iş mi gelmeli? İşin yoksa sağlık için ödemeler bile yapılamaz mı yoksa? Yoksa duygusal önemli anlarda iş son planda mı olmalı.. Herşey kimin için?

Efkarlandım birden.. Düşündüm düşündüm bulamadım yazmak istedim kelimeleri aradım onları da bulamadım... Saat 9 hala neden ofisteyim...

HOSTEL

Sat, 18 Mar 2006 19:57:40 GMT

Aman tanrım! Az önce sinemadan geldik. Hostel a gitme gafletinde bulunmuş bir çift olarak ilk defa bir filmden end credits okumadan çıktım, hatta ışıkların açılmasını bile beklemeden tüm sinema halkı kendini dışarı attı..

Berbattı diyemiyorum süperdi diyemiyorum.. Öyle de garip bişidi işte..

Filmi ben hiç duymadan gittim. Kocam korku filmi diyip durdu. İlk yarıda iki gergin müzik dışında softest porno vari bir mizansen hakimdi. Ben itinayla bunun korku filmi olmadığını söyledim. Arada bana afişi gösterdi yılların en korkuncu gibi bir şeyler yazıyordu... Neyse amanin 2. yarı başladı. Yer gök ortalık kan revan. Kanı geç cani cani bir takım matkaplı, makaslı durumlar...

Çok çok ilginç bir film... Görülmeye değer ama kesin sinemada o karanlık aman ayıp olur bağırmıyım ortamında seyredilmeli... ( haa aslında olay şudur ki- herkes o kadar ööö ıııgghhh amanin naraları attıki, onun için birbirine rezil olmadan ışıklar yanmadan kaçtılar... )

Seyredenler seyretmeyenlere anlatmasın herkeş seyretsin....

Düdüklü tencere faciası!

Thu, 16 Mar 2006 17:24:40 GMT

32 sene sonra kendi kendime bir düdüklü tencerede yemek yapiim dedim. Kuşbaşı etli bezelye.. Evet evet her duyan bezelye mi düdüklü de mi oldu.. En kolay pişen yemekmiş meğersem. Allahtan ben kuşbaşısından yırttım. Verilen direktifler doğrultusunda eti önceden pişirdim. 25 dak dediler suvanla kavurdum sonra suyunu koydum pişti. Bu o 250 mulyonluklardan değil bildiğimiz eski cinsten tencere. Haliyle açmadan düdüğünü fıslamak lazım. Hatırlıyorum annem su falan fışkırtırdı neyse düdüğü yavaş yavaş kaldırdım tıslamadı dedim bi kıllık var. Açınca bir de ne göriimm benim etler olmuş kömür.. Ya aslında mantığım şuydu.. Sımsıkısıkı kapatmıyor muyuz bu tencerenin ağzını .. Demek ki az su ile pişse de olur.. Yani suyunu çekmicekti... sözde...

Çekti tabii ki yandı. Neyse allahtan 25 dakikadan bahsediyoruz. Ben bir tur daha acilen et çözdürdüm. Heman koydum tencereye ... Bu sefer et çorbası halinde ve 20 dak.. Kaynayınca düdüğünü indiriyorsunuz, bittikten sonra su fışkırtıyorsunuz ama düdüğe gelmiyor.. :D

Sonra madem bezenye(!) en çabuk pişendenmiş koca tencerede devam ettim ağzı açık pişirdim..

Pişti..

Yanına pilan da yaptım...

Oh oh yemede yanında yat oldu..

Yatmadık tabe afiyetle yedik gecenin bir yarısında.. Düdüksüz yapmakla aynıya geldi..

Olsun heyecan yaptık..

Haybeden Gerçek Üstü Aşk

Sun, 12 Mar 2006 20:26:57 GMT

Artık şehre indik ya, bugün kocamla kendimizi sosyal faaliyetlere adadık.

Sabahtan kalktık kendimizi Istanbul'un trafiğine attık. Istanbullum hava kapalı dememiş atmış kendini sokaklara.

Bizde önce Picasso Sergisine gidelim dedik. Dedik ama biz yeni şehirli olduğumuz için yolun üç saat süreceğini tahmin edemediğimizden Bebek'i biraz geçtikten sonra geri dönme kararı aldık. (Sergiye gittik mi gittik, ha ama girdik mi sorusu sormamız lazım. Kısmetse tüm aklı son dakika gelenler ile birlikte önümüzdeki hafta.. ) İlk defa trafikte canımız sıkılmadı aslında... Ne de olsa moda nedir öğrenmemiz lazım, sahildeki evlerde kiralar kaç liradır tahmin etmemiz lazım....

Neyse geri döndük 15:30 da tiyatro var. Demet Akbağ Yılmaz Erdoğan. Seyretmediyseniz tavsiye ederim. Non stop gülme krizindeydik. Bir ara yerimden kalkıp tepinesim geldi. Gözlerimizden gerçekten yaşlar aktı... Son dönemlerde seyrettiğim, Küfürsüz güldüren yegane komedilerden.

Sonra da mutlu mesut uzun süredir ilk defa dışarı çıkıpta, peşimizden bizi yiyecekler imdat acelesi etmeden, ve döndüğümüzde de yorgun olmadan evimize geldik.

Tam dedim ki aman ne güzel yorgun değiliz sen misin bunu düşünen!
İncir i çıkardım çişe. Malum kızımız aybaşı! Fareli köyün kavalcısını oynuyoruz bu aralar çişe indiğimizde. İşte yine öyle bir gün misali indik. Husky Kangal karışımı devasa bir erkeğimiz. Önce göz göze geldiler burun buruna koklaştılar her şey erkeğin İncir'in 'kokusunu' aldıktan sonra başladı. Ben zaten erkek olduğunu fark edince kucakladım İncir'i. Ama o da oldu 14 kg. Erkek başladı ağlamaya sarıldı mı ayağa kalkıp bana. İncir kucağımda ağır, koca köpek bacağımda. İncir elden gitmesin diye ben köpeği tekmeler, köpek bacağıma tık tık... Eve yaklaşık 15 dakikada geldim. Kapıyı çaldım aşağıdan hemen açmayınca aç aç dedim Levent'e. İçeri girip zor kapattım kapıyı. Beni öyle duyan Levent'in 2 katı inişini duymalıydınız!!! Önce İncir'i asansöre attı, sonra da tutmasaydım köpeciğe girişiyordu.. Yazık önce kapkaççı sanmış sonra bizi ısırdı sanmış.. Aslında şirin köpekte az daha kangal beagle kırması benim zorla tutmama rağmen köpeciklerimiz olacaktı.... Neyse İncir'imiz hala kız, olan bizim bacağa oldu...

PASTA

Thu, 09 Mar 2006 09:59:10 GMT

"garanti leasing"te çalisanlar, bir pastaneye, telefonla pasta siparisi vermis.

pastanin üstüne "garanti leasing'den sevgilerle." yazilmasi istenmis.

telefondaki adam "leasing" kelimesini anlamamis.

onlar da harf harf kodlamislar.

gelen pasta aşağıda...

KADIN

Wed, 08 Mar 2006 13:50:56 GMT

KADIN

Kimi der ki kadın
uzun kış gecelerinde yatmak içindir.
Kimi der ki kadın
yeşil bir harman yerinde
dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir.
Kimi der ki ayâlimdir,
boynumda taşıdığım vebâlimdir.
Kimi der ki hamur yoğuran.
Kimi derki çocuk doğuran.
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayâl ne vebâl.
O benim kollarım, bacaklarım, başımdır.
Yavrum, annem, karım, kızkardeşim,
hayat arkadaşımdır.

NAZIM HİKMET

Şimdi tupperwareci olduk..

Thu, 16 Feb 2006 10:47:13 GMT

Benim sevgili arkadaşım Mihriban beni bir gaza getirdi, bir gaza getirdi bende nasıl olsa alıyorum bu malzemeleri diyip Tupperware satıcısı oldum. Duyan duymayan kalmasın. Artık Tupperwareleriniz benden alıyorsunuz.. Ben yaklaşık 1 senedir kullanıyorum ve allahım iyiki var bunlar diyorum olmasa direk yiyeceklerimizin yarısını çöpe atardık.

Benim en favorim santrifüzlü sebze sıkacağı. Marullarımı yıkıyorum, bu alette dönderiyorum(bir hafta bekleyim tüm malların adını ezberlicem!) sonra kutularıma koyup buz dolabımda saklıyorum. Adete sonsuza dek çıtır çıtır hiç bozulmuyor..

Bir de mükemmel bir beyaz peynir saklama kabı var. Alt kattaki buz dolabımda 1 ay unutmuşum. O esnada peynirin canlanıp bizi yemesi gerekiyordu. adeta eskisinden yeni halde kabında duruyordu hiç bozulmadan. Cümle aleme tavsiye ederim.

Hadi alışverişe anaaccıımmm

Aşk, sevgi, sadakat budur....

Wed, 15 Feb 2006 10:06:58 GMT

Olay Ingiltere'de geçiyor:
Yasli bir bey, sabah erken evinden çikmis, yolda ilerlerken, bir bisikletlinin kendisine çarpmasi ile yere yuvarlanmis ve hafif yaralanmis. Sokaktan geçenler yasli beyi hemen en yakin saglik birimine ulastirmislar. Hemsireler, adamcagizin yarasina pansuman yapmislar, ama 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kirik veya çatlak olup olmadigini inceleyeceklerini' söylemisler. Yasli bey huzursuzlanmis, 'acelesi oldugunu ve röntgen çektirmek için beklemek istemedigini' söylemis. Hemsireler merakla acelesinin sebebini sormus. Adamcagiz da 'karim huzurevinde kaliyor her sabah onunla kahvalti etmeye giderim, geç kalmak istemiyorum' demis. 'Karinizin, siz gecikince merak edecegini düsünüyorsunuz herhalde' demis hemsire. Adam üzgün bir ifade ile 'ne yazik ki karim Alzheimer hastasi ve benim kim oldugumu bilmiyor' demis. Hemsireler hayretle 'madem sizin kim oldugunuzu bilmiyor neden hergün onunla kahvalti yapmak için kosusturuyorsunuz' demisler. Adam buruk bir sesle 'ama ben onun kim oldugunu biliyorum' demis.

Kocacıma...

Tue, 14 Feb 2006 08:52:03 GMT

Sertab, TİM ve arı stüdyosu alkışı

Mon, 13 Feb 2006 10:54:03 GMT

Cuma gecesi kocam beni Sertab konserine götürdü... Neredeyse en öndeydik. Mikrofonu ağzından çektiğinde gerçekten sesini duyaibilecek kadar yakın...

Olduım olası severim onu bir kere daha sevdim...

4 kişilik dev orkestrasıyla çıktı. Bir piyanist (önde oturtmuşlar adamı ii olması lazım dimi!), bir basçı bir elektro gitar bir de davulcu/perkusyoncu karışımı...

Bir kaç şarkıyı benim bunlara ihtiyacım yok diyip kendinden okudu..

Atlayıp sahneye sarılıp öpesim geldi ama evli ve 30 u geçkin bir Adanalı gelini olarak yapmadım. Nerdeyse şarkı bile söylemedim... (laf aramızda Levent bile bazı şarkıları söyledi.. )

Neyse en favori şarkım 'Bahçede' yi de söyledi. Tabii ki ağladım....

Biraz da TİM den bahsedeyim. Maslak'taki DARÜŞŞAFAKA(oldu mu kocacım) bir bölümüne yapmışlar. Park etme biraz sorun. Park yeri biraz uzak ama binaya içeriden geçiş yapılmış çok problem değil. Yer gösterici kızlar/erkekler ellerinde kağıtlarla yer bulmaya çalışıyorlardı. Yani eğitim falan yok anlık bir şekilde salonu tanımaya çalışıyorlardı.. Sıra sıra insanlar beklediği halde 2-3 tanesi bir arada aynı yeri aranıyorlardı... Bunu pek sevmedim. Onun dışında konser başlamadan çok distorsyon var diye panik yaptık ama cd çıkışında sorun vardı heralde. Konserde cızırtı yoktu. Ha unutacaktım girişlerde ve beklemede müzik verdiler salona ama 3 tane şarkı koymuşlar. Dön dön aynı şeyleri çaldı gark geldi..

Ha bir de konsere tabii ki memleketim insanı geç kaldı. İşin kötü tarafı geç kalanları yerlerine oturttular. Geç kalanları direk balkona alsalar daha az stres olacaktı seyredenler...

Ha bir de yanımızdaki kız direk arı stüdyosu alkışı şeklinde o kadar alakasız ritim vuruyordu ki.. Ben onun taklidini yaptıkça Levent gülüyordu.. Güldük baya....

Eğlendik anlayacağınız...

Bilenlere Mehmetçik Moral Gecesi vari bişidi...

Türk sineması

Thu, 09 Feb 2006 17:20:55 GMT

Bu hafta kocamla kar kış kıyamet dinlemeyip sinemaya gittik. 2 film seyrettik. İkisi de Türk. Bundan seneler evvel Türk Film Festivali yapmaya başladığımızda acaba 2 sene sonra oynatacak bişiler bulabilebilecekmiyiz derken sektör patlama yaptı valla. İçerikleri konusunda görünen köy kılavuz istemez diyecek olsamda Organize İşler çekimler açısından inanılmaz kaliteliydi. Başlangıç sahnesinde 'allah allah Amerika ile ne alakası var bu filmin ' diye düşünmüş olsamda sonradan fark ettimki çekim Istanbul at night mış.. Hiç alışık olmadığım için bir an inanamadım. Helikopterle yapılan çekimler güzel. Tiplemeler güzel ama konu nanay.. Büyük ekranda seyredilmesi gereken bir film.

Gelelim hayal kırıklığının a babasını yaşadığım Kurtlar Vadisi Irak'a. Tüm uyarılara rağmen gittik. Herkes dedi alakasız bişi belgesel vari bişi evet aynen öyleymiş. Son bir kaç senenin manşetlerinden derleme garip bir Cüneyt Arkın ama değil(hiç olmazsa onda gülüyoruz) ortaya karışık bir propaganda filmi yapmışlar. Bir kan revan sahnesi var cümle alem patlamış kollar bacaklar havada gidiyor. O kadar gerçekçi ki bakamadım! Hatta o esnada Levent te bana bakıyordu. Karşılıklı bakıştık o sahnede.. Garip garip ayin sahneleri vardı. Tek tek ele aldığında ilginç ama filmin bütünlüğüne 'eee nassı yani!' kesin oluyorsun!

Amaaa yerel kostümler ve tiplemeleri sevdim. Herkeş özenle seçilmiş. Bi tek başroldeki adamı sevmedim yabancı olanı.. Bana rol yapamıyormuş gibi geldi...

Ha bi de tabii bizim yarı akıllı sinemacılar, allahın -bin derecesinde full klima köklediler. Soğuk enseme enseme geliyor. SIranın en sonunda oturuyoruz. Millet donuyor. Mantosunu giyen giyene kimsede çıt yok ama.. Ne kaderine sahip çıkan bir milletiz biz ya. Millet yerine homurdanıyor ama kalkıpda kardeşim manyakmısınız diyen yo--yok. Heralde dedim bir tez öğrencisi Türk milletinin sınırları konusunda bir tez yazıyor bizlerde deneğiz! Sonuç olarak gene kalktık ve kardeşim bu ne rezillik olayına girdik. Sonuç: farkında değillermiş full soğuk köklediklerini!

Kocama not: İstersen telefon edebilirim ilgili mercilere :)

Atyrau - soğuk memleket

Mon, 09 Jan 2006 14:15:21 GMT

Bayram münasebetiyle ciğerimize taş bağladık kızımızı Gürkan ve Yeşim'e bıraktık, atladık annemlere Kazakistan a geldik.. Dün geldiğimizde Levent hava atıp bu da soğuk mu yapıyordu, malum beyimiz İsveç fatihi ancak bugün biraz site seeing yapalım dedik ve -----biipppp----- dondu...

Baba -10 falanmış bugün. Yani buraların havasına göre sıcak! Genelde -20 -27 civarında oluyormuş. Kar yok her yer buz. Hava günlük güneşlik millet yazdan kalma gün edasıyla geziyor sokaklarda.. Ama nasıl anlatsam burnundan nefes alınca alabiliyorsun, ağzından solumaya kalkarsan nefesin donuyo bööyylle kesiliveriyor...

Merak edenlere local turist sitesi...

http://www.atyrau-city.kz/Eng/index_e.php

Cuma'ya kadar donmazsak kısmetse memlekete döneceğiz. Bu arada dynomite rekorlarımıza rekor katıcaz bu tatilde....

Evimizi su bastı

Mon, 09 Jan 2006 13:51:24 GMT

31 Aralık sabahı saat 8:00 kuvvetli bir su sesi ile uyandık... Levent in teorisi yağmur yağdığıydı, ama evin içinden geldiğini fark ettiğimiz saniye yataktan fırladık.. Sevgili İncir oralı bile olmadı!!!

Mutfaktan boru patlamış. Orta ve 1. kat bilek boyu su.. Komşumu uyandırdığımızda yüzme bilmiyorsanız girmeyin uyarısı yapmak zorunda kaldık...

Resimleri bilahare post edeceğim ama akşam üzeri 18:00 de herşey kurutulmuş annemler ve ablamlar için yılbaşı soframız hazırdı..

Kısmet yeni yıla tertemiz girmekmiş...

Buzlu Badem

Sun, 25 Dec 2005 18:07:35 GMT

Bugün hem blog yazmada hemde bişiler hazırlamakta hamaratlığım üzerimde..

Sevgili kuzenim Sumru'dan öğrendiğim buzlu badem de yaptım. Resimini de çektim.

Önce anlatayım.

Taze kavrulmamış bademi alıyorsun. Kaydar suda 2 saat bekletiyorsun. Su iğrenç bir renk oluyor. Herşeyden tiksinen bir kocanız varsa ona göstermeden acilen suyunu döküyorsun. Soğuk su ekleyip buzdolabında bekletiyorsun. Soğuyunca süzerek kabuklarını soyup yiyorsun.

Kar yağdı

Sun, 25 Dec 2005 14:41:15 GMT

Kar yağdı kızımız ilk defa kar gördü.

Dışarı çıkıyor 5 dakika oynuyor yukarı doğru bu ne biçim bişi diye karlara atlıyor.

Sonra içeri girip ısınıp gene ağlayıp çıkmak istiyor...

(Yeni bir resim ekleme denedim. Bu vesile ile arkadaşım Süleyman'a bu bilgilerden dolayı teşekkürü borç bilirim. http://spaces.msn.com/members/ssonmez/Blog/cns!1p3h2a2JAvO1aW7uNY8ODymQ!969.entry )

Bisküvi- Önce Incir'e sonra Levent'e

Sun, 25 Dec 2005 14:16:36 GMT

Dedim ya hasta yatmaktan sıkılıp dün akşam Garfield ve sonrasında da Benimle Dans Eder misin i seyrettikten sonra son günlerde kabak, ıspanak patates üçlüsünden biraz daha fazla karbohitrat alması gerektiğini düşündüğüm İncirimize cookie yaptım. Yaklaşık gecenin 11 inde başladığım maceram 1:30 gibi bitti.

Kızımıza Kepekli un, et suyu, bulgur, kepek, yumurta karışımından bir hamur yaparak merdane ile açıp kesip fırınladığım treatlerin pişmesi esnasında Levent büyük bir hevesle ne yaptığımı öğrenmeye geldi.. Ancak İncir e olduğunuı duyunca bana küsme kararı aldı. Tabii gönlüm buna dayanamayıp bir (yazımın tam bu esnasında gaza gelip kalan yemeklerin resmini çektim. Az sonra upload edeceğim onlarıda... ) Neyse ne diyordum.. Dayanamadım Levent e de cookie yapayım dedim.

Acayip kolay bir tarif ama yanlış yaptım sırasını size daha düzgün sırası ile anlayacağım

250 gr margarin

2 bardak şeker

2 yumurta

1 paket vanilya

1/2 çay kaşığı tuz

1 çay kaşığı kabartma tozu

4 bardak elenmiş un

Eritilmiş margarin ile şekeri iyicene çırpıp(öyle böyle değil ama baya baya çok) sonra da yumurtaları ve vanilyayı ekliyorsun.

Mikserin hamur ucunu takıp elenmiş un ve diğer kuru malzemeleri ekledim.

Yapışmaması için şekerli yüzeyde açıp kalp şeklinde kesip üzerlerine değişik malzemeler ekledim. 2 tane de deneme olsun diye düğme kurabiye şeklinde keserek yaptım.

Yağlı kağıtlı tepside 150 derece önceden ısıttığım fırında 8-10 dakikada piştiler. Tel üzerinde 10 dakika soğuttuktan sonra yedik.

Üzerilerine ne koydum

Toz şeker

Ceviz

Toz şeker+ceviz

Renkli süsleme boncukları (pişince renkleri kötü oldu)

Çikulata parçacıkları - en güzeli bu oldu...

Düğme kurebiyesine Tozşeker+tahin karışımı ve Çilek reçelinin reçeli

Cookielerin en dandik resimlileri kaldı ama yine de çekmeyi denedim ekliyorum.

Eğlenceli haftalar olsun..

Pizza Keyfi

Sun, 25 Dec 2005 13:42:26 GMT

Günlerdir hasta yattıktan sonra dün akşam ayaklandım ve kendimi mutfağa attım. Resimleri çekmedim ama tariflerim şöyle tersten başlayıp yazıyorum. Önce bugün kü pizza

PİZZA HAMURU

1 bardak su
1 yemek kaşığı zeytinyağı(hamuru biraz kuru oldu bunu gelecek sefere arttıracağım)
1 1/5 bardak doygun kepekli un
1 1/5 bardak beyaz un
1/2 çay kaşığı tuz
1 paket hazır aktif kuru maya

Ekmek makinemin hamur programında çalıştırdım. 1.5 saat sürüyor. Güzelce kabardı. Çıkınca hafif ellerimi unlayıp tepsiye yaydım..

PİZZA SOSU

3 yemek kaşığı tereyağı
3 yemek kaşığı zeytinyağı
1 bütük soğan rendelenmiş
4 diş sarımsak
3 orta boy domates
1 küçük paket domates rendesi
1 çay kaşığı kekik
1/4 çay kaşığı tuz
1/4 çay kaşığı karabiber
1/2 çay kaşığı fesleğen
1/4 çay kaşığı şeker
3/4 bardak su

Yağ soğan ve sarımsakları iyice kısık ateşte kavurdum. Domatesleri sosu ve daha öndecen karıştırdığım kuru baharatları ekledim. Suyu da ekledim. Suyunu çekmesini bekledikten sonra minimum kısık ateşte yaklaşık 45 dakika pişirdim.

PİZZA İÇİ

6 adet mantar kalın doğranmış
2 adet yeşil biber doğranmış
1 adet soğan iri doğranmış
1 tatlı kaşığı yağ
1/3 bardak su
1 yemek kaşığı tuzot

Hepsini iyice kavurarak suyunu çektirene kadar pişirdim.

PİZZANIN YAPILIŞI

Hamuru 34 cm lik tepsime yaydım. Kenarlarından biraz dışarı doğru arttırdım. Sosumun(soğutulmuş- dolapta havası alınmış kapta 1 aya kadar durabiliyor) ^/4 ğnğ hamurun üzerine serdim. Salam dilimleri dizdim. Üzerine sebzelerimi ekledim. Üzerine rendelediğim kaşar peynirini ve en üzerine de kalan sosu yaydım. Dışarısarkıttığım kenarları pizza kenarı gibi yuvarladım. 150 derece önceden ısıttığım fırında 40 dakika pişirdim.

Afiyetle yedik.. Not: Artistik olsun diye yanına bir kaç mantar da koydum ama domates biraz koyu çıktığı için iğrenç duruyor. Tadı mükemmeldi ama :DDD

Kahve Keyfi

Wed, 23 Nov 2005 19:37:02 GMT

Geçen akşam canım Sütlü İrmik Tatlısı istedi. Gecenin 12 sinde kalktım yaptım.

Tarif şöyle:

1 litre süt

8 yemek kaşığ irmik

12 yemek kaşığı toz şeker

1 paket vanilya

30 gr tereyağ

Sütü irmik ve şekerle kaynatıyorsunuz. Muhallebi kıvamına geldikten sonra içine vanilya ve tereyağını ekleyerek kısık ateşte 5 dakika daha pişiriyorsunuz.

Ben görüntü şık olsun diye mini kaselerde soğuttum. Üzerine ahududu reçeli döktüm...

Kocacığıma mis gibi sade türk kahvesiyle beraber ikram ettim....

10 Kasım

Thu, 10 Nov 2005 10:07:42 GMT

MUSTAFA KEMAL SESLENSE

Yüzyıllar öncesinden
Yüzyıllar sonrasından sesleniyorum size
Ben Mustafa Kemal'im heyy...
Ben Mustafa Kemal'im.
Büyük büyük denizlerim vardır benim
Hürriyeti içmiş dalgalarım.
Hürriyetle kabarmış dalgalarım vardır benim
Ulusumun yarınında sevincim
Ben Mustafa Kemal'im heyy...
Karanlığı deler gözlerim.
Dalgalara binip gelmiş kahraman,
Gökçe gözlerine türküler yaktığımız...
Hâni bir güneş doğmuştu ya Samsun'dan
İşte benim...
Ben...
Mustafa Kemal...
Ölmek yaşamaktır vatan uğrunda
Deyip, öyle girdim savaşa
Komut verdim
Şahlandı cümle vatan
Boğdum kör talihi zindanında.
Bahtı gülen anaları yurdumun
Gökleri, dağları, denizleri
Yarınları, güvenip de uyuduğum
Aslan yeleli ışığı sınırlarımın
Mehmetleri
Tutun ellerinden yüreklerinizin
Sevgilerinizle beni yıkayın.
Yüzyıllar öncesinden
Yüzyıllar sonrasından gelir sesim
Sevdiğim
Bir tanem
Türkiye'lim
Sen varoldukça belli ki
Ben Mustafa Kemal'im.
Sen var oldukça belli ki
Ben Mustafa Kemal'im.

B.Kemal ÇAĞLAR

Nasıl kilo verdim??

Tue, 08 Nov 2005 11:32:09 GMT

Önce 1 ay diyetisyene gittim. Hayatımda yemediğim kadar karbohitratlı bir rejimdi. Aslında çok sağlıklı çünkü sistemine göre yeme durumuna göre ayarlıyor diyetisyen herşeyi. Ancak şöyle bir sorun var ki haftada 100 gr. 200 gr beni pek açmadı. Üstüne üstlik arada yememem gereken baklava ve çikulataları yiyip itiraf edip bir de azarlanma durumu söz konusu idi..

Sonra ben dedim biraz daha yiyim Böyle çok şişko olunca kilo veririm. Çok şişko olmayı başardım. Sonra bir lahana rejimine girdim.

1 haftalık bir rejim. İlk 3 gün baya başım ağrıdı açlıktan ama 1 hafta sonunda 3 kg verince sevindirik oldum. Gaza geldim. 10 gün kadar yediklerime dikkat edip 1 hafta daha lahana durumuna girdim. 4. günü itibari ile sadece ek besinleri yeme eğilimine giriyorsunuz. Lahananın tadı süper ama çok sıkılıyor insan lahana yemekten. Ancak ikinci kür sonunda da 3 kg daha verdim.

10 gün kadardır yine korumadayım. 1 kg daha verdim.

Toplamda 7 kg deyim. 3 kilosu daha var ama onu bu ay sonuna saklıyorum. Daha lahana moduna geçemedim.

Merak edenler için çorbanın ve diyetin tarifi

Özel çorba
Malzemeler: 6 adet soğan, kereviz, lahana, biber, domates, patlıcan, kabak, enginar, havuç, maydanoz vs. az tuz Ayrıca acı biber bol nane de atılabilir. Tavuk veya etsuyu da eklenirse daha bir çorba tadında oluyor...

Yapılışı: Bütün sebzeleri ufak ufak doğradıktan sonra çorba olacak şekilde su ilave ederek tencerede pişirin. Daha sonra dilerseniz blender'da ezerek krema kıvamına getirebilirsiniz. Ben ezmeden direk parça parça yaptım. Daha doyurucu oluyor.

1. gün
İstediğiniz kadar meyve (muz hariç) ve özel çorba
2. gün
İstediğiniz kadar sebze (baklagiller hariç) ve özel çorba
3. gün
İstediğiniz kadar sebze, meyve ve özel çorba
4. gün
5 tane muz, 4 bardak süt ve özel çorba
5. gün
300 gr. kırmızı et, 6 tane domates, özel çorba
6. gün
İstediğiniz kadar yağsız kırmızı et, özel çorba
7. gün
Esmer pirinç, istediğiniz kadar sebze, meyve suyu ve özel çorba

Movie Marathon2

Tue, 08 Nov 2005 11:11:36 GMT

Film seyretmeye devam ettik....

The Fog 2005 yapımını seyredelim istedik ama kısmet 1980 yapımı yapımı olanınaymış! Jamie Lee Curtis 15 yaşında falanmış heralde. Tam da yıllar bu kadını eskitmemiş diye düşünürken fark ettik yanlış versiyonu seyrettiğimizi... Çok korkunç değildi ama heralde o yıllarda seyretseydik daha korkunç gelebilirdi.

The Amityville Horror Bir yanlış versiyon faciası daha!!!! 2005 yapımı diye bu seferde 1979 versiyonunu seyrettik. Ama sanırım en azından Ring de yaşadığımız eski versiyonu nasıldı sorusunu yeni versiyonları seyrederken hissetmeyeceğiz!! Bu da korkutucu olması gerekiyordu ama pek öyle değildi. Fog un kardeşi bir film.

Bewitched Filmin sonlarına kadar Sharon Stone nasıl böyle bir rol oynadı diye düşünüyordum ama meğersem Nicole Kidman mış. Yarappicim bu filmi hiç sevmedim. Waste of our time their money...

Movie Marathon

Sat, 05 Nov 2005 11:49:41 GMT

Bayramda biraz film seyrettik. Sonunda aşıp Rusça'da seyretmeye başladık..

Nochnoy dozor Rus yapımı 'Fantasy Thriller- epik korku'. Kullanılan teknik ve effektlerden dolayı bir nevi Rus Matrix gibi bir şey... Aydınlık ve karanlığın kapışması... Çekimler, detaylar müthiş...Seyredilmeye değer..

Herbie: Fully Loaded Walt Disney filmi işte. Uykudan önce bir doz alınabilir. Araba göz kırpıyor

Deuce Bigalow: European Gigolo Seyredilmemeli. biz de öyle yaptık zaten!

Stealth Sinemada seyredilmeli. 1 siyah bir beyaz erkek bir de beyaz kadın pilot bunlar sonra da işin içine makine giriyor. Karışık biraz.

Guess Who Monster in Law, Meet the Fockers, Mickey Blue Eyes tadında bir film. Komik.

Crash Adında da belli olduğu gibi kaza oluyor! Bu da bir kere daha seyredilmeye hak kazanan bayram filmlerinden. Farklı ırk ve geçmişleri olan bir takım insaların aynı noktada birleştiği herkesin bir şeyler öğrendiği bir film.

Transporter 2 Amcamın biri kuryelik yapıyor. Kendi koyduğu kuralara uymayınca olanlar oluyor. Dünyayı Kurtaran Adam la McGyver karışımı bir Fransız filmi. Aksiyon mu komedi mi karar veremedik.

Batman Begins Bu Batman ne iş nasıl aklına geldi Batman olmak diye hep merak edenler için çekilmiş. Şahsen hayal kırıklığına uğradım.

Fiş almasak kaça olur

Fri, 04 Nov 2005 18:15:20 GMT

Bizim buralara KC Group Alışveriş merkezi ve villa yapıyor. Dün merak ettik fiyatlarını soralım dedik. Villalar 1,5 trilyon KDV hariç başlıyormuş. Almak isteyenlere duyurulur....

Bayram gezisi

Fri, 04 Nov 2005 15:30:28 GMT

Şarz aleti olan varrrmmıııı????